مقالات

مقالات (3545)

جنبش جهاني زنان و تبعات آن طي قرن بيست و يكم، و به صورتي سازمان يافته، اما با نگرشي التقاطي، منجر به صدور بيانيه‌اي شد كه اجراي آن در بسياري از كشورها، به ويژه كشورهاي اسلامي، غيرممكن بود. حضور بانوان شيعه به عرصه‌هاي بين‌المللي زنان، آن هم در عصر حاكميت انديشه‌هاي فمينيستي، ضرورت سياست‌هايي را آشكار ساخت كه بر اساس آنها، بايد با اين نوع سازمان‌ها مرتبط شد و بر تصميم‌سازي و رويكردهاي مهم در سطح بين‌الملل فائق آمد. در اين مقاله، كه مستخرج از طرح «بررسي نحوه همكاري‌هاي زنان جمهوري اسلامي ايران با سازمان‌هاي بين‌المللي زنان مسلمان» است، تلاش شده است ضمن شناسايي سازمان‌هاي غيردولتي زنان مسلمان در جهان، به تعريف دامنه همكاري با آنها، بنا به ماهيت عملكردشان پرداخته شود. نتيجه اين مقاله اولويت‌بندي سازمان‌‌هاي زنان مسلمان بر اساس رفتارهاي مشترك جهاني آنها در تصميم‌سازي‌هاي بين‌المللي است.

زنان مسلمان و شيعه مذهب تاريخ ايران با الهام از آموزه‌هاي مذهبي و فرهنگي خود، همواره در عرصه‌ سياست و حكومت تأثير گذار بوده‌اند. نقش سياسي اين بانوان در زناني همچون سيده خاتون همسر فخرالدوله ديلمي، تركان خاتون همسر ملكشاه سلجوقي و جان بيگم خاتون همسر جهانشاه قراقويونلو بسيار شاخص است، تا آنجا كه مي‌توان ايشان را از زنان حكومتگر و سياستگذار تاريخ دوره اسلامي ايران ناميد. سيده خاتون در قوام و اداره حكومت شيعي آل بويه نقش كليدي داشت. تركان خاتون با پيوستن به شيعيان مخالف نظام الملك، پاي شيعيان را به دربار سلجوقي باز كرد. و جان بيگم خاتون در زمان حكومت همسرش و حتي پس از مرگ او، در امور سياسي نقشي تعيين كننده داشت. اين بانوان قدرتمند علاوه بر تأثير سياسي، خدمات فرهنگي بسياري نيز انجام دادند.

با توجه به اينكه زندگي بشر اجتماعي است و براي اداره آن نياز به حكومت دارد و امروزه رايج ترين حكومت ها «دموكراسي» است كه دولت ها از طريق انتخابات بر سر كار مي آيند، اين مقاله در زمينه حضور سياسي زنان در جامعه و اهميت شركت در انتخابات، با شواهد قرآني و تاريخي، حضور اجتماعي ـ سياسي زنان را مورد توجه قرار داده و نظر برخي از انديشمندان غربي و شرقي را در اين باره مطرح كرده است. سپس با توجه به اينكه در قانون اساسي جمهوري اسلامي ايران منعي بر حضور سياسي اجتماعي زنان نيست، به بررسي موانع حضور آنان مي پردازد.

صهيونيسم سياست هاي سياسي ـ فرهنگي و تهاجمي متفاوتي براي نفوذ و تاثير در جوامع اسلامي طراحي كرده و در اين ميان، در حوزه مسائل زنان مسلمان سرمايه گذاري عظيمي نموده است. گسترش افكار ليبراليستي، فمينيستي، اومانيستي، و هرزه نگاري (پورنوگرافي)، زدودن دين از افكار زنان مسلمان، تجارت سكس و اشاعه فحشا و فساد در اين قشر، نفوذ در عرصه تعليم و تربيت و نظام هاي آموزشي و آسيب رساني به قشر زنان از طريق فشارهاي اقتصادي از جمله برنامه ريزي هاي صهيونيسم در جهت يهودي كردن جهان و نيل به رهبري و حكومت جهاني از آن زمره است. شناخت دقيق اين مباني و اهداف و برنامه هاي صهيونيستي مي تواند نقش مؤثري در ابعاد مبارزه زنان مسلمان با اين تهاجم ها داشته باشد.

معمولا از گذشته ي زنان و در آن، از حقوق دست یافته و نیافته آنها سخن به میان می آید، ولی کمتر از آینده زنان سخن گفته می شود. این نگاه در گفتار و نوشتار اندیشمندان، نویسندگان و سیاست مداران ایرانی پیش و پس از انقلاب اسلامی به وضوح به چشم می خورد، ولی در کلام امام خمینی رحمة الله علیه، مقام معظم رهبری و در قوانین جمهوری اسلامی، از آینده سیاسی زنان و از علاقه به بهبود وضعیت سیاسی آنان، هم سخن بسیار به میان آمده است و هم در آنها می توان دریافت که چه نوع آینده سیاسی برای زنان ایرانی در پیش است. نوشته حاضر در همین زمینه نگاشته شده است.