پایان نامه ها

پایان نامه ها (1304)

هدف این پژوهش، بررسی رابطه رشد اخلاقی و منابع اقتدار اخلاقی با نگرش نسبت به رابطه با جنس مخالف و وضعیت تحصیلی در بین دختران نوجوان شهر مشهد بود. آزمودنی‌ها ‎400 نفر از دختران نوجوان (17-‎14 ساله) شهر مشهد بودند که از طریق نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شدند. پس از پالایش پرسشنامه‌ها، پاسخ ‎252 نفر از آزمودنی‌ها مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. ابزارهای پژوهش پرسشنامه استدلال اخلاقی رست، پرسشنامه منابع اقتدار اخلاقی و پرسشنامه محقق ساخته نگرش‌سنجی درباره ارتباط با جنس مخالف بود. از معدل سال گذشته آزمودنی‌ها برای سنجش وضعیت تحصیلی آنان استفاده شد. نتایج حاصل از تجزیه وتحلیل داده‌ها با استفاده از ضریب همبستگی و رگرسیون نشان داد که رشد اخلاقی با نگرش نسبت به رابطه با جنس مخالف رابطه معکوس دارد و می‌تواند در سطح متوسطی پیش‌بینی‌کننده نگرش منفی نسبت به رابطه با جنس مخالف باشد. اما رابطه رشد اخلاقی و پیشرفت تحصیلی معنادار نبود. نتایج همچنین نشان دادکه %‎86 از آزمودنی‌ها در ‎2 تا %‎32 از استدلال‌های اخلاقی خود در سطح فوق قراردادی رشد اخلاقی کلبرگ قرار گرفتند. بیشترین منبع اقتدار اخلاقی که پیش‌بینی‌کننده رشد اخلاقی آزمودنی‌ها بود، منبع بهزیستی جامعه بود. منبع اقتداری که بیشترین قدرت پیش‌بینی‌کنندگی را بر روی نگرش آزمودنی‌ها نسبت به رابطه با جنس مخالف داشت، منبع خود علاقمندی بود. خانواده به عنوان مؤثرترین منبع اقتدار اخلاقی بر پیشرفت تحصیلی نوجوانان شناخته شد. هم چنین مشخص شد که بین سن و نگرش نسبت به رابطه با جنس مخالف در بین دختران نوجوان رابطه مثبت و معناداری وجود دارد.

تشبه به جنس مخالف؛ جزو مسائل نوظهوری است که اشکال مختلف آن در جامعه مشاهده می شود.مردان و زنان از لباس ، آرایش و حتی زیورآلات جنس مخالف استفاده می کنند و گاهی در رفتار هم شبیه یکدیگر می شوند. هرکدام از این ها می تواند مصداق تشبه به جنس مخالف باشد و حکم فقهی آن متفاوت باشد. اما در دانش فقه عنوان و باب مستقلی برای این موضوع وجود ندارد و به طور پراکنده و مختصر اقوالی در کتب فقه استدلالی دیده می شود. در روایات تعبیرهایی مثل «تأنث»، «مساحقه»، «لباس» و مخنث بودن وجود دارد. نوشتار حاضر به بررسی روایات و اقوال فقها پرداخته تا موضوع تشبه و حکم فقهی انواع آن را مشخص کند. فقها در این مسئله قائل به چند قول شده اند گروهی مطلق تشبه را حرام دانسته اند گروهی تشبه نهی شده در روایات را تشبه در لباس و ظاهر می دانند و گروهی آن را به تانث و تخنث تعبیر کرده اند که پس از ذکر روایات و ادله ی دیگر، حرمت تشبه به معنای تأنث و تخنث اثبات می شود و هر امری که مقدمه ی این کار قرار بگیرد حرام است، استفاده از مختصات جنس مخالف هم اگر به قصد تشبه نباشد جایز است.

پیشرفت علم و تکنولوژی هر روز باعث پیدایش پدیده‌های جدیدی می‌شود‎۰ یکی از این پدیده‌ها که در جهان کنونی بروز کرده پدیده‌ای است به نام 'تغییر جنسیت'‎۰ به این معنی که در پرتو پیشرفت علم پزشکی، امروزه پزشکان قادرند که جنسیت بعضی از افراد را تغییر دهند و علائم ممیزی جنسیتی را از شخصی برداشته، علائم و نشانه‌های جنس مخالف را در او قرار دهند‎۰ و از آنجا که جنسیت افراد در زندگی اجتماعی بشر اهمیت فراوانی دارد و آثار و مسائل حقوقی متفاوتی بر آن بار می‌شود، تغییر جنسیت می‌تواند نقش حائز اهمیتی برای فرد ایفا نماید‎۰ بررسی این پدیده نه تنها از دیدگاه علم پزشکی، بلکه به لحاظ مباحث فقهی و حقوقی نیز قابل بحث و بررسی است‎۰ بطوریکه عده‌ای از فقهای معاصر از جمله امام خمینی (ره) این پدیده را از مسائل مستحدثه شمرده به بیان مسائل و احکام پیرامون آن پرداخته‌اند که در این نوشته تلاش شده است ضمن بیان مطالبی پیرامون موضوع و ماهیت مساله به بیان احکام فقهی و حقوقی آن پرداخته شود‎.

ضرورت بررسی عیوب در ابواب مختلف فقه، از جنبه فقهی حقوقی با توجه به اینکه در این زمینه تلاش جامعی صورت نگرفته بود، نویسنده را بر آن داشت تا در جهت گردآوری این مجموعه به زبان فارسی، مصمم شود‎۰ رساله پیش رو از چهار بخش کلیات، عبادات، عقود (معادلات) و احکام تشکیل شده است‎۰ در آغاز به معنای لغوی عیب و مفهوم آن در فقه و حقوق موضوعه، حکم وارد آوردن نقص و عیب بطور کلی اشاره و به تبیین کلید واژه‌ها پرداختیم‎۰ در بخش نخست احکام شرعی عیوب مطروحه در عبادات بررسی شد: در بخش دوم یعنی معاملات، نقش عیوب و چگونگی فسخ عقود بیع، قرض، عاریه، اجاره و نکاح و آثار شرعی آن مورد ارزیابی قرار گرفت و بالاخره در بخش احکام، به بررسی نظرات فقهای شیعه در زمینه عیب و نقص احتمالی در ابواب غصب، شفعه، قضا و اجرای حدود، قصاص و دیات، و تطبیق آن با قانون مجازات اسلامی پرداخته شده است‎.

این پژوهش پس از طرح اهمیت و ضرورت تربیت به بررسی ابعاد و مقوله‌های مختلف تربیت و تربیت عرفانی از دیدگاه حضرت علی(ع) در نهج‌البلاغه پرداخته که در هر عصر و زمانی قابل استفاده است. نویسنده در این پایان نامه تلاش نموده است با ارائه نمونه‌هایی از این روشهای تربیتی، بیان دارد که در نیل ارتقای سطح تربیتی و فرهنگی انسان‌ها لازم است از آموزه‌های علوی به عنوان سرچشمه زلال اسلام ناب و الگوی تمام عیار استفاده شود. این تحقیق به بیان روش‌ها و راهکارهای علمی و عملی تربیت ، بر اساس دیدگاه‌های امیرالمومنین (ع) در نهج البلاغه پرداخته و در ارائه‌ی راهکارها و شیوه‌ها به ابعاد عاطفی و درونی انسانها، توجه بسیاری شده است. پرداختن به این نوع نگرشها در تمام شیوه‌ها از جمله الگوبرداری، تذکر و یادآوری، محبت و مدارا ، عبرت‌آموزی، عفو و تغافل، و تشویق و تنبیه به منظور تربیت انسان، نیاز عاطفی و مقتضای فطرت انسان‌هاست، که از دیدگاه‌های گوناگون قابل بحث است. پژوهش حاضر به بررسی دیدگاه‌های امام علی (ع) در مورد تربیت عرفانی و جمع‌آوری توصیه‌های آن حضرت درباره تربیت عرفانی پرداخته و نتیجه‌گیری نموده است که نهج البلاغه آیینه‌ی تمام نمای اسلام ناب است و روشهای تربیتی ارائه شده در نهج‌البلاغه مبتنی بر جهانی بینی توحیدی اسلام و روشهای تربیتی عرفانی در آن جامعیتی خاص در ابعاد مختلف اجتماعی، سیاسی، اقتصادی، فرهنگی و اخلاقی دارد. در مسئله پژوهش، تربیت از اساسی‌ترین نیازهای زندگی بشر معرفی شده و انسان در پرتو تربیت صحیح می‌تواند موجودی هدفمند و اندیشه‌ورز بوده، به اهداف و آرمان‌های خود دست یابد. انسان مسلمان برای پیمودن راه سعادت و بندگی، نیازمند الگوهای مطمئن در عرصه عمل است و تنها معصومین (ع) بهترین و مطمئن‌ترین الگوهای تربیتی‌اند و ارائه دیدگاه‌هایشان ضرورتی انکارناپذیر برای پویندگان عرصه تعلیم و تربیت است. در این میان الگوی تربیتی امام علی (ع) جایگاه ویژه‌ای دارد. آشنا ساختن فرزندان با علوم اهل‌بیت (ع) از جمله عناصر مهم تربیت دینی در فرهنگ شیعی و علوی است. تعاریف عرفان صرف نظر از همه تفاوتها، همگی هدف مشترکی را دنبال می‌کنند یعنی شناخت همه‌جانبه خداوند به عنوان خالق عالم. بدون تردید یکی از جنبه‌های اصلی و حیاتی عرفان را مولای متقیان (ع) تشکیل می‌دهد که خود، عرفان مجسم است. بسیاری از بزهکاری‌ها، اختلالات رفتاری، مشکلات خانوادگی و مشکلات تعلیم و تربیت، همه از عدم شناخت ما از عرفان حقیقی و بیگانگی با قرآن و نهج‌البلاغه است. هدف اصلی این پژوهش، تبیین روشهای تربیتی در عرفان اسلامی با تأکید بر نهج‌البلاغه است و نیز از جمله اهداف مطرح شده در تحقیق، بررسی و کنکاش در کتاب شریف نهج البلاغه در رابطه با : 1) امکان تربیت و ویژگیهای آن 2) عوامل موثر بر تربیت 3) روشهای تربیتی 4) مشخصات عرفان و 5) مولفه های تربیت در عرفان اسلامی، « از دیدگاه امام علی علیه السلام » می‌باشد. انگیزه‌ اصلی محقق در انتخاب موضوع پایان نامه ، بررسی روشهای تربیتی و عرفانی امام علی (ع) در نهج‌البلاغه است تا بتوان از نتایج حاصل برای کمک به مبانی نظری تعلیم و تربیت کشور، بهره جست و بتوان راهکارهای عملی جهت نهادینه کردن روشهای تربیتی عرفان اسلامی به ویژه فرمایشات امام علی (ع) به نظام تعلیم و تربیت ارائه نمود تا روشهای تربیتی اصیل اسلامی جایگزین شود. پژوهش از نوع تحقیق توصیفی بوده که محقق جهت جمع‌آوری اطلاعات و تجزیه و تحلیل داده‌ها از مطالعه کتابخانه‌ای استفاده نموده است تا با بهره‌گیری از کتابها، کتاب‌های الکترونیکی، پایان‌نامه‌ها، مقالات اینترنتی و مطالب ارائه شده در سایت‌ها، کار پژوهشی خود را انجام دهد. از آن‌چه در فصل دوم بیان شده، می‌توان در فضای ذهنی باز و آزاد قرار گرفت و درباره آنچه علمای تعلیم و تربیت و شریعت اسلام در مورد تربیت و روش‌های آن بیان نموده‌اند و آشنایی با مفاهیم و مضامین عرفان و تربیت عرفانی، از جهات گوناگون اندیشیده‌، تا شیوه‌های تربیتی مناسب در پرتو تعالیم اسلام و عرفان اسلامی و علوی در ذهن تداعی شود. نتایج) به‌طور خلاصه می‌توان گفت: از دیدگاه نهج‌البلاغه، تربیت ممکن و روشهاى تربیتى مشخص و روشن است و بهترین روشهاى مقابله با موانع و آفات تربیت نیز درست مورد ارزیابى قرار گرفته است. با توجه به پند‌آموزى و تربیت‌پذیرى انسان، امام على (ع) سفارش مى‌کند که در تربیت افراد جامعه باید شتاب نمود و تربیت را بر هر کار دیگرى مقدم داشت ، زیرا ممکن است آداب و روشهاى زشت و ناروا دل‌هاى پاک را آلوده سازد و تربیت و سازندگى را ناممکن سازد. پس از آشنایى با مباحث مقدماتى تربیت، باید عوامل تربیتى را شناخت و آنها را تقویت کرد و به‌سوى آنها جذب شد که نقش تعیین کننده در تربیت و سازندگى فرد و جامعه دارند. تربیت موردنظر حضرت علی (علیه‌السلام) به معنی سازگار شدن فرد با سُنن و خواست‌ها و ارزشهای موجود در جامعه نیست؛ تربیت در نهج‌البلاغه همان یادگیری برقراری رابطه صحیح با مردم و با خدا، برای کسب رضایت خدا است؛ به عبارت دیگر، تربیت فراگردی است که به فرد کمک می‌کند تا با آن دسته از ارزشهای اجتماعی که فی‌نفسه معقول و مطلوب‌اند، آشنا شده و با آن دسته از امور و ارزش‌ها و وظایفی که بر خلاف تربیت الهی و اسلامی است، قطع رابطه کند. سخنان بسیاری از حضرت علی(ع) در مباحث عرفانی نقل شده است که بخشی از آنها در نهج‌البلاغه گرد‌آوری شده است. سراسر نهج‌البلاغه حاوی مواعظی است که بنیاد محبت دنیا را برمی‌اندازد و باعث حصول زهد و ورع و ترک عصیان خداوند می‌گردد که مقدمه واجب عرفان محسوب می‌شود. بررسی شاخصه‏های عرفان حضرت علی (ع) در نهج‌البلاغه امری مطلوب برای یافتن معیار عرفان سازنده و مثبت، از عرفان منفی و مخرب است. روشهای تربیتی عرفان ‌اسلامی مطرح شده در نهج‌البلاغه عبارتند از : روش‌های الگویی، محبت، عبرت، تذکر، موعظه، توبه، ابتلا و امتحان و خود مرزبانی (مراقبه و محاسبه). یافته‌های راجع به روشهای تربیتی در نهج‌البلاغه حاکی از آن است که روشهای مذکور بر اساس موازین الهی پایه‌گذاری شده است. از منظر تربیت عرفانی، هدف آرمانی تربیت آن است که آدمی ضمن رها شدن از تمامی قید و بندهای ظاهری و درونی به سطوح بالاتر معرفت و قرب الهی نزدیک شود. این همان آرمانی است که هدف غایی تربیت‌ اسلامی قلمداد می‌شود؛ از این منظر باید گفت که آرمانهای تربیتی اسلام، اساس «عرفانی» است و سایر ابعاد تربیت آدمی نیز بایستی در پرتو این آرمان نگریسته شود.